Ξάγρυπνος, γμτ…
Uncategorized

Ξάγρυπνος, γμτ…

Πιο δύσκολο πράγμα από το να ζητήσεις ή/και να δώσεις από/σε άλλον/η συγχώρεση, είναι το να βρεις τη δύναμη να συγχωρέσεις πρώτα τον εαυτό σου…. Και αυτό είναι το πιο παράξενο με το να αποπειραθείς να συγχωρέςεις τον εαυτό σου… Είναι η μόνη πράξη που μπορεί να πλήξει καίρια τον ίδιο σου τον εγωισμό! Και … Continue reading

Πού πάνε τα facebook προφίλ όταν διαγράφονται;
Κοινωνια

Πού πάνε τα facebook προφίλ όταν διαγράφονται;

Πρώτη μέρα σήμερα χωρίς λογαριασμό στο facebook. Από το καλοκαίρι του 2009 μέχρι χθες πέρασα ατελείωτες ώρες posting, messaging, refreshing, liking, commenting. Διάβασα ατελείωτα status updates, παρακολούθησα τη δραστηριότητα των friends και κάποιοι από αυτούς παρακολούθησαν τη δική μου. Συμμετείχα ενεργά στο αυτό το ασπρο-μπλε πανηγυράκι του αξιότιμου Mark. Αν και δεν υπήρξε ποτέ friend, … Continue reading

Προσδοκώ Ανάσταση; Ναι, Προσδοκώ!
Κοινωνια

Προσδοκώ Ανάσταση; Ναι, Προσδοκώ!

Το Πάσχα ήταν πάντα για ΄μένα μία μάλλον καταθλιπτική περίοδος. Σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα, που στο εκστατικό πνεύμα τους έμπαινα συνήθως νωρίς νωρίς, κάπου στον Οκτώβριο. Άλλωστε τι πιο φυσιολογικό να ανεβαίνει η διάθεσή σου σε μια περίοδο εξ’ ορισμού χαράς, είτε είσαι θρησκευόμενος, είτε απλά παρασύρεσαι από το απόλυτα γιορτινό – χαρούμενο και … Continue reading

Σουρδαμάρα ή η ευτυχία είναι αυτό…
Κοινωνια

Σουρδαμάρα ή η ευτυχία είναι αυτό…

Κυριακή απόγευμα. Η πόλη αδειανή και εγώ πίνω τον διπλό ελληνικό μου σε ένα από τα καφέ της πλατείας Συντάγματος. Μέτριος στη ζάχαρη όπως και στην εκτέλεση, δυστυχώς. Όμως θα προσποιηθώ τουλάχιστο ότι τον απολαμβάνω. Άλλωστε, η απόδειξη κάτω από το πιατάκι επιμένει, εξόχως ενοχλητικά, να μου υπενθυμίζει, πως αφού τον πλήρωσα όσο τον πλήρωσα, … Continue reading