Κοινωνια

Πού πάνε τα facebook προφίλ όταν διαγράφονται;


140630-facebook-emotions-1749_4f881e85b96bea3a796ae8d7e0ab44c4

Πρώτη μέρα σήμερα χωρίς λογαριασμό στο facebook. Από το καλοκαίρι του 2009 μέχρι χθες πέρασα ατελείωτες ώρες posting, messaging, refreshing, liking, commenting. Διάβασα ατελείωτα status updates, παρακολούθησα τη δραστηριότητα των friends και κάποιοι από αυτούς παρακολούθησαν τη δική μου.

Συμμετείχα ενεργά στο αυτό το ασπρο-μπλε πανηγυράκι του αξιότιμου Mark. Αν και δεν υπήρξε ποτέ friend, το ξέρω ότι ήταν μέσα στον υπολογιστή μου, στο σπίτι μου, αν μη τι άλλο είχε τη δική του διακριτή και διακριτική γωνιά του μέσα στο ίδιο μου το κεφάλι.

Και αφού αποφάσισα να αποχαιρετίσω την φεησμπουκική μου ενσάρκωση, είπα να το κάνω με τον πλέον αρμόζοντα τρόπο! Πως αλλιώς;

Με ένα post!

Εντάξει, προφανώς και οι περισσότεροι από τους 247 friends είτε δεν το πρόσεξαν, είτε δεν έδειξαν το παραμικρό ενδιαφέρον για την σεμνή ανακοίνωση της αναχώρησης του προφίλ μου στο διαδικτυακό υπερπέραν.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην αντίδραση αυτών που έδωσαν μια δεκάρα!

Οι αντιδράσεις εκτείνονταν από το “γιατί το κάνεις” μέχρι το “ξανασκέψου το” και το “σε λίγες μέρες θα επιστρέψεις γιατί δεν θα αντέξεις”. Κάποιοι μάλιστα που δεν είχαν διαδράσει για καιρό μαζί μου, με αποχαιρέτησαν.

Οκ! Ζούμε στην ίδια πόλη! Πάμε για καφέ αν θες!

Η αλήθεια είναι ότι μέσα από το facebook βρήκα παλιούς γνωστούς και φίλους που είχα χρόνια να συναντήσω. Διατήρησα φιλίες από μακρινούς τόπους, έμαθα καινούρια πράγματα μέσω των posts των friends. Φλέρταρα, άλλες φορές με επιτυχία άλλες χωρίς. Μπορούσα να επικοινωνώ χωρίς χρονικούς και χωρικούς περιορισμούς. Πρόσφατα διέγραψα από το συγχωρεμένο μου προφίλ 90 friends. Ήταν μια απέλπιδα προσπάθεια να ενισχύσω την ιδιωτικότητα μου. Βέβαια με τους 247 εναπομείναντες ανθρώπους να μπορούν να κρυφοκοιτούν στην διαδικτυακή μου ζωή δεν ξέρω αν η “ιδιωτικότητα” έχει κάποιο εννοιολογικό περιεχόμενο!

Όλα τα παραπάνω βέβαια είναι αλήθεια. Αλλά όπως συμβαίνει στη ζωή συνήθως υπάρχει και άλλη αλήθεια…

Εκτός από τον παραγωγικό χρόνο που επένδυσα κάνοντας τα παραπάνω, κατασπατάλησα ατελείωτες ώρες σε χιλιάδες refreshes, διαβάζοντας το κάθε μικρή ή μεγάλη ανοησία που ο καθένας ήθελα να κάνει share. Ανάλωσα πολύτιμη ενέργεια σε διαδικτυακούς καβγάδες, μικρότητες, ξεκατινιάσματα, υποψίες και καχυποψίες για την οποιαδήποτε γελοία ασημαντότητα εμφανιζόταν στις ενημερώσεις μου. Και ξέρεις ε!

Το δυσκολότερο πράγμα σε ένα wall ή σε ένα chatroom είναι το να αποδώσεις το πλαίσιο μιας άποψης, την ουσία ενός συναισθήματος ή η χρήση πολυσύλλαβων λέξεων.

Και εκείνα τα greeklish… Δεν έχω τίποτα με τις slug διαλέκτους αλλά μου ξέσκισαν την ορθογραφία τα άτιμα!

Και εκείνες οι αναρωτήσεις… Τι θέλει να πει με αυτό; Γιατί έκανε like; Το ένα, το άλλο, ‘κείνο, τούτο…

Την πέφτει στην κοπέλα μου; Ποιός είναι ο καινούριος friend;

Χωρίζεις και εκεί ανακαλύπτεις και άλλο κακό συνήθειο. Κρυφοκοιτάζεις στο προφίλ της να δεις τι και πως. Ποιος, που.

Αμάν πια!

Θέλω πίσω τη ζωή μου ρε φίλε!

Θέλω να ακούω τη φωνή αυτού που επικοινωνώ.

Θέλω ζώσα επαφή και όχι διαδικτυακή και μάλιστα φεησμπουκική αλληλεπίδραση!

Να κοιταζόμαστε, να ακουγόμαστε, να δω το καινούριο σου κούρεμα να μυρίσεις το καινούριο μου άρωμα!

Πως στο διάολο θα φουσκώσεις σαν διάνος, όπως γινόταν από την εποχή των παππούδων μας των Νεάντερταλ για να τραβήξεις το ενδιαφέρον μιας ωραίας γυναίκας;

Πως θα επιδείξεις τον φανταστικό εαυτό σου στον κόσμο όντας πίσω από έναν υπολογιστή; Πως θα αντλήσεις  την ευχαρίστηση της αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, αντικρύζοντας ένα άσπρο-μπλε φόντο και μια συνήθως άψυχη ή/και άθλια τοσοδούλικη φωτογραφία;

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν αυτό που ένιωθα χωρίς να το συνειδητοποιώ.

Η αγωνία του “διαβάστηκε”. Το άγχος του “γιατί δεν απαντά”. Η αδημονία να δεις το κόκκινο σημαδάκι του inbox και του notification. Η προσπάθεια να ανεβάσεις μια ωραία φωτογραφία. Να δείξεις πόσο καλά περνάς και πόσο γαμάτος είσαι. Και εκείνη η εμμονή πια να πεις σε όλο τον κόσμο που σκατά πίνεις τον καφέ σου! Όλα αυτά συμβάλλουν ουσιαστικά στη δραματική μείωση των στιγμών ευτυχίας. Αισθήματα ζήλιας, μιζέριας, μικροπρέπειας, μίσους, θεωρίες συνωμοσίας και άλλα τόσα αηδιαστικά και χυδαία παρεισφρύουν  σιωπηρά στην καθημερινότητά σου και αυτό είναι απλά απαράδεκτο!

Άσε που μπορεί να χάσεις επαγγελματικές ευκαιρίες ή να παρεξηγηθείς επειδή έγραψες το ένα ή το άλλο.

Κανένας κερατάς δε θα με υποχρεώσει σε αυτολογοκρισία 😛

Για αυτούς και άλλους λόγους αφήνω την φεησμπουκική “παρέα”.

Αν θέλεις να μου μιλήσεις να με πάρεις τηλέφωνο. Αν θέλεις να με δεις, πάμε μια βόλτα να πάρουμε και τον αέρα μας.

Αν θέλεις να δια-δράσεις μαζί μου, σε παρακαλώ πολύ να μην το κάνεις! Είμαι εδώ για να απο-δράσεις από τη ρουτίνα, να χαζολογήσουμε, να γελάσουμε ή να πούμε κάτι πιο σοβαρό.

Γιατί τελικά η παγίδα είναι ακριβώς αυτή. Προσθέτεις κάποιον στο προφίλ σου και δεν μπαίνεις καν στον κόπο να τον γνωρίσεις ή τουλάχιστο να του μιλήσεις βρε αδερφέ! Να δεις πως ακούγεται η φωνή του!

Δυο ανθρώπους που ήθελα να τους προσεγγίσω καιρό τώρα και να αναπτύξω ένα μεγαλύτερο επίπεδο οικειότητας, τελικά τους μίλησα και μου μίλησαν επ’ αφορμή της διαγραφής του προφίλ μου! Και μάλιστα κανονίσαμε να τα πούμε και από κοντά!

Δεν πιστεύω στους “μεγάλους αδερφούς” ούτε στις υποσυνείδητες μαρκετινίστικες παροτρύνσεις. Μόνος μου μπήκα στον κόσμο του facebook μόνος μου βγήκα. Με τρόμαξε μόνο ο χρόνος που χρειάστηκα για να το αποφασίσω!

Μπορεί να είμαι μόνο στην πρώτη μου μέρα free facebook αλλά ήδη νιώθω όμορφα. Ίσως αυτό να οφείλεται και στο θεσπέσιο άρωμα της πανέμορφης ξανθιάς που κάθεται στο διπλανό μου τραπέζι.

Νομίζω ότι θα της μιλήσω! Και αν δω ότι με παίρνει, θα της ζητήσω το… τηλέφωνό της! Μου έχουν πει παλιότερα ότι ακούγεται πολύ ωραία η φωνή μου στο τηλέφωνο.

Στο facebook πάλι… Καθόλου!

* και μια και δεν πρόκειται να ξανανεβάσω κείμενο του hybridees στο facebook, γράψου με το email σου για να διαβάζεις αυτά που γράφω.

Advertisements

2 thoughts on “Πού πάνε τα facebook προφίλ όταν διαγράφονται;

  1. Pingback: Πού πάνε τα facebook προφίλ όταν διαγράφονται; | to tseligato tou agriniou

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s