Κοινωνια

Προσδοκώ Ανάσταση; Ναι, Προσδοκώ!


elgreco

Το Πάσχα ήταν πάντα για ΄μένα μία μάλλον καταθλιπτική περίοδος. Σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα, που στο εκστατικό πνεύμα τους έμπαινα συνήθως νωρίς νωρίς, κάπου στον Οκτώβριο. Άλλωστε τι πιο φυσιολογικό να ανεβαίνει η διάθεσή σου σε μια περίοδο εξ’ ορισμού χαράς, είτε είσαι θρησκευόμενος, είτε απλά παρασύρεσαι από το απόλυτα γιορτινό – χαρούμενο και περιλάλητο “πνεύμα των Χριστουγέννων”.

Το Πάσχα σε αντίθεση με τα πιο “εμπορικά” Χριστούγεννα είχε πάντοτε στο μυαλό μου μια μυστηριακή αχλή, λόγω του πένθους της Σταύρωσης του Ιησού Χριστού. Από τη Μ. Πέμπτη ειδικά που εντείνονται τα γεγονότα της Χριστιανικής εμπειρίας, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα γίνεται ολοένα και πιο κατανυκτική,  βαριά, πνιγηρή. Το χάσμα με το πανηγυρικό κλίμα των Χριστουγέννων είναι τεράστιο.

Τελικά, φέτος ήρθε η ώρα να καταλάβω ότι το πρόβλημά μου  τόσο καιρό δεν ήταν η πένθιμη ατμόσφαιρα του Πάσχα. Το πρόβλημά μου ήταν η επαναλαμβανόμενη αδυναμία μου να εστιάσω στο Αναστάσιμο μήνυμά του. Ίσως επειδή γεννήσεις ευχάριστων γεγονότων και πένθος δυσάρεστων καταστάσεων είναι συνηθισμένο να βιώνει κάποιος. Αναστάσεις ψυχής όμως, σε μια κατά τεκμήριο επικίνδυνα  γκρίζα καθημερινότητα, όπως η ελληνική ή όπως η δική μου, είναι λίγο δύσκολο να βιωθούν.

Υπόσχεση για μια νέα αναβαπτισμένη ζωή σε έναν καλύτερο τόπο. Αιώνια μακαριότητα, όπου ο πόνος και η δυστυχία δεν έχουν θέση.

Μια “νέα” ζωή που προϋποθέτει την απόλυτη συντριβή της προηγούμενης.

Είναι πραγματικά δυνατό concept το Αναστάσιμο μήνυμα.

Ως Χριστιανός, ναι, με απασχολεί η σωτηρία της ψυχής μου. Ως Γιώργος όμως, με απασχολεί και η ευτυχία της ζωής μου.

Αν είμαι δυστυχής;

Η δυστυχία είναι και πολυπαραγοντική “ασθένεια” στις αιτίες της αλλά, την ίδια στιγμή, και πολύ προσωπική στα χαρακτηριστικά της . Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να είναι κάποιος δυστυχής. Άλλοι σημαντικότεροι, άλλοι όχι και τόσο.

Συνήθως όμως, αρκεί ένας μόνο για να φέρει την ευτυχία. Ένα Αναστάσιμο γεγονός. Όλα όμως ξεκινούν από ‘κει. Από την Πτώση, την Σταύρωση και το Πένθος.

Έως και ο Ιησούς λύγισε προς στιγμήν μπροστά στην αγωνία του Τέλους.

Δεν είναι κακό να λυγάς…

Κακό είναι να μην ελπίζεις!

Μια ελπίδα ενδεδυμένη την Πίστη της τελικής Σωτηρίας, της ίδιας της Ανάστασης. Τι σημαίνει Ανάσταση για τον καθένα και την καθεμιά από μας;

Αυτό είναι προσωπικό ζήτημα… Η ουσία όμως παραμένει!

Και επειδή Ανάσταση χωρίς το προϋπάρχον τραύμα της Σταύρωσης και την εκλογίκευση και την εσωτερίκευσή του από το Πένθος δεν υφίσταται…

εύχομαι σε όλους…

Καλή Ανάσταση…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s